“Avrupa Kiev’in Özlemini Tanıdı”

23 Ocak 2007 Kapalı Yazar: admin

Image

AB Dışişleri Bakanları Toplantısı sonucunda aday ülke statüsü isteyen Ukrayna ile ekonomik entegrasyon ve derin siyasi işbirliğini öngören anlaşma için müzakere yetkisi onaylandı. Kararda, ‘Ukrayna’nın üyelik özleminin tanındığı’ vurgulandı. Ancak AB kararında, müzakerelerin tam üyeliğe gidecek bir yol açmayacağı bildirilerek Ukrayna’ya tam üyelik sözü verilmekten kaçınıldı.

Ukrayna ile Avrupa Birliği arasındaki ilişkiler Birliğin komşuluk politikası çerçevesinde yürütülmekte idi. Bu imza AB – Ukrayna ilişkilerinde yeni bir adım olarak değerlendiriliyor.

 

 Avrupa Birliği Komşuluk Politikası

Son dönemdeki genişlemeler ile birlikte, Avrupa Birliği’nin sınırlarının ve dolayısıyla da komşularının değişmesi yeni fırsatların yanı sıra yeni zorlukları da ortaya çıkarmıştır.

 

Avrupa Komşuluk Politikası (AKP-European Neighbourhood Policy) söz konusu fırsatlar ve zorluklara yönelik olarak geliştirilmiş bir proje niteliğinde olup, politikanın aynı zamanda Avrupa Güvenlik Stratejisi’ni desteklemesi de öngörülmektedir.

Bu kapsamda, Mart 2003’te Komisyon tarafından “Daha Geniş Avrupa-Komşuluk: Güney ve Doğu Komşularıyla İlişkiler İçin Yeni Bir Çerçeve” dokümanı hazırlanarak “Daha Geniş Avrupa Görev Gücü” oluşturulmuştur. 12 Mayıs 2004 tarihinde ise komşuluk politikasının temel belgesi niteliğinde olan “Avrupa Komşuluk Politikası Strateji Belgesi” yayımlamıştır. AB’nin Komşuluk Politikası, AB’nin aday statüsünde olmayan yakın komşuları olan: İsrail, Ürdün, Moldavya, Fas, Tunus, Filistin, Ukrayna, Ermenistan, Azerbaycan, Mısır, Gürcistan, Lübnan, Cezayir, Suriye, Libya ve Belarus olmak üzere toplam on altı ülkeyi kapsamaktadır. Söz konusu ülkeler ile Ortaklık Anlaşmaları imzalanmakta, daha sonra da bu anlaşma çerçevesinde Eylem Planları hazırlanmaktadır.

 

Bunlardan İsrail, Ürdün, Moldavya, Fas, Tunus, Filistin ve Ukrayna için Eylem Planları yürürlüğe girmiştir. AKP’nin temel amacı 5. genişleme dalgasının ardından, AB’nin yeni komşularıyla ilişkilerinin derinleştirilmesi ve böylelikle Avrupa kıtasını bölen sınır çizgilerinin oluşmasını engellemektir. Nitekim, komşuluk politikasının yeni bir genişleme hedefi ile değil de, yeni komşular arasındaki bağların güçlendirilmesi amacıyla oluşturulduğu kolayca görülmektedir. Politikaların ana hedefi her iki tarafın da refah, istikrar ve güvenliğini arttırmak yolunda ortak çıkarların desteklenmesinden oluşmaktadır. Bu hedefe yönelik olarak politika kapsamındaki her bir komşu ülkenin ihtiyaçları göz önünde bulundurularak, ülkelere özgü bir şekilde farklılaştırılmış projeler oluşturulmuştur.

 Komşuluk politikası kapsamındaki söz konusu projelerdeki ortak amaçlar üç ana başlık altında toplanabilir:

 • Ortak değerler ve çıkarlar çerçevesinde siyasi işbirliğini geliştirerek özgürlük ve demokrasinin yayılması,

• Önemli boyutta ekonomik bütünleşme sağlamak ve ekonomik reform süreçlerini desteklemek yoluyla komşu ülkelerde refah düzeyini arttırmak,

 • Avrupa Güvenlik Stratejisi’yle de paralel olarak komşu ülkelerle kalkınma, çevre, silahsızlanma ve terörizm konularında ortak çalışmalar yürüterek, istikrar ve güvenliğin arttırılması.

 

Radikal, Korrespondent, Lelagis ve Kyiv Post’tan derlenmiştir.